Geoturystyka

÷Australia, Morze Koralowe

Kolejna wyprawa, odbyła się Autostopem w Towarzystwie Pawła Gudeja, kilka miesięcy później na Północ Australii. Przez kilka miesięcy wytężonej pracy w Sydney udało nam się zdać egzamin licencyjny na nurkowanie "Padi - Open Water", dlatego też celem naszej wyprawy było dotarcie do Wielkiej Rafy Koralowej, do miejscowości Carns w stanie Queensland. Dostęp do rafy jest z stamtąd chyba najdogodniejszy, dystans między rafą a wybrzeżem zmniejsza się tu do 5 godz. najwolniejszym z możliwych kutrów.

Generalnie najlepszym sposobem podróżowania jest podobnie jak w Ameryce Płn. kupno samochodu w kilka osób, objechanie jej wszerz i wzdłuż, a na końcu sprzedaż tegoż samochodu. Odpowiedni typ samochodu służyć może zawsze za sypialnie. Ewentualnie zawsze zostaje auto-stop, co nie jest trudna sprawą. Czasami jednak mały ruch nawet na głównych drogach powoduje, iż można spędzić przy drodze kilka godzin. Największym atutem takiego podróżowania jest poznawanie miejscowych ludzi i słuchanie opowieści o mijanych miejscach, których w żadnym przewodniku się nie znajdzie. Ze wszystkich podróży, jakie odbyłem autostopem po różnych kontynentach, wnioskuje, iż autostopowiczów zabierają zawsze niezwykle ciekawi ludzie. Niejednokrotnie zaskakują swoją gościnnością, proponując nocleg, grilla etc... Najwięcej trudności jak wszędzie na świecie nastręcza wydostanie się z dużego miasta - z Sydney. (Przynależne do miasta dzielnice mają w przebiegu N-S prawie 100 km) najlepiej jest skorzystać z pociągu lub autobusu i wyjechać za miasto np. do New Castle, a stamtąd im wyżej na północ tym łatwiej. Jeżeli ma się szczęście można złapać 29 tonowego "Maca" z trzema przyczepami i kierowcą piszącym smsy podczas jazdy, zjeżdżającego z lewego pasa, z którym można zrobić 1000 - 2000 km.

Spośród wielu wspaniałych miejsc, które udało nam się zobaczyć na szczególną uwagę zasługują:

Bayron Bay

Malownicza miejscowość na granicy stanów New South Wales i Queenslad. Urzekająca spokojem, wdziękiem i pięknem natury, oraz bezludnymi plażami. Szczególnie piękna jest trasa na szczyt wzniesienia latarni morskiej z której rozpościerają się niesamowite widoki.

Frazer Island

Usytuowana tuż na wschód od Harvey bay. Z miejscowości tej najdogodniej jest się dostać na wyspę za pośrednictwem promu. Kilka razy w roku przepływają tamtędy niewielkie stada Humbaków i jeżeli ma się szczęście można je z promu dostrzec. Wyspa otrzymała swoją nazwę po wraku statku Elizea Frazer. Wspaniała, subtropikalna wyspa posiadająca dziewicze jeziora i tropikalne lasy, niekończące się rajskie plaże, wydmy, kolorowe klify i krystalicznie czyste strumienie. Frazer Island jest 125 km długa i zajmuje obszar ponad 160 000 hektarów. Teren uformowany podczas epoki zlodowaceń, kiedy to przeważające wiatry transportowały olbrzymie ilości piasku z obszaru Nowej Południowej Walii, deponując je wzdłuż wybrzeża, Queensland formując wyspę. W kruchym ekosystemie lasów deszczowych wyspy, występują rzadkie gatunki sosen, palm i paproci ze względu na rozmiary zaliczanych do największych na świecie.
Znajduje się tu kilka zadziwiających szlaków prowadzących przez obszary, które umożliwiają turyście docenienie piękno natury, tak hojnie obdarowywującej wyspę Frazer. Istnieje tu kilkanaście jezior, z których każde ma unikalny charakter. Od jezior zabarwionych na czerwono po jezioro o wodzie krystalicznie czystej, w których kąpiel zostaje niezapomnianym przeżyciem.
Na wyspie znajduje się ponad 200 gatunków ptaków, ssaków, torbaczy, węży oraz gadów:, żółwi i nietoperzy. Frazer Island jest częścią Parku "The Great Sandy Region", połowę wyspy stanowi park narodowy. System wydm Regionu Wielkich Piasków (Great Sandy Region), które obejmują Wyspie Frazer należą do najstarszych na świecie, datuje się je na więcej niż 30 000 lat. Wzdłuż wybrzeża oceanicznego wydmy przybierają kształty o rzeźbiarskim charakterze, stąd też pochodzą ich nazwy np. "Katedra" czy "Pinakiel". Istnieją 72 różne barwy piasku. Najpiękniejszą barwę można obserwować wzdłuż 35 km ciągnącej się plaży "ocean beach" na płn. od doliny Szczęśliwości.

Magnetic Island 

Magnetic Island - jest położona 8 km od Townsville - 20 min promem. Wyspa ma charakter tropikalny. Spokojna, odludniona wyspa o naturalnie czystym pięknie, odosobnionego tropiku.
Wyspa została odkryta przez kapitana Cook'a, który nazwał ją "Magnetical Island" ponieważ wierzył, iż rudy znajdujące się na wyspie powodują "wariacje" kompasu. Dociekania Kpt. Cook'a były jednak bezpodstawne, gdyż jak dowodzą późniejsze testy, nie ma magnetycznych właściwości w zdecydowanej większości granitowych bloków.
Istnieje 24 km ścieżek turystycznych prowadzących przez Park z niesamowitymi punktami widokowymi. Większa połowa wyspy to park narodowy zajmujący 5,184 hektary z najwyższą górą mierzącą 497 m. Krajobraz ogromnych bloków granitowych jest łagodzony przez wysokie drzewa sosnowe, las eukaliptusowy i gdzieniegdzie małe skrawki lasów deszczowych. Ze względu na kontakt blokowisk skalnych z morzem istnieje wiele małych plaż, do których dostać się można poprzez wspinaczkę po blokach, a nawet tylko łodzią. Kpt. Cook opłynął wyspę, w dniu 6 czerwca 1770 r.
Wschodnia strona wyspy jest zagospodarowana. Na obszar ten składają się: Zatoka Horseshoe - do której dobija prom, Arcadia, Nelly Bay i Picnic Bay; Wybrzeże Whitsunday jak i wyspy tego regionu są wyjątkowymi miejscami w Australii. Stanowią środek wybrzeża stanu Queensland.
Miejscem, od którego zaczynamy wyprawę po wyspach jest Airlie Beach. Jest to miejsce gdzie trzeba spędzić co najmniej cały dzień. Jest tam mnóstwo ciekawych miejsc i miła turystyczno-wypoczynkowa atmosfera.
Zespół wysp Whitsundays jest zlokalizowany na północ od Brisbane ok. 20000 km na płn. Od Sydney. Tworzy go ok. 100 wysp, z których większość wchodzi w skład parku narodowego. Około 12 stanowi infrastrukturę turystyczną tego obszaru.
Jeżeli przeznacza się tylko 1 dzień na zwiedzanie wysp to wyspa Hamiltona, najczęściej wybieraną wyspą przez turystów, jest godna polecenia. Posiada największy ośrodek wypoczynkowy spośród wysp, a co za tym idzie, ma szeroki wachlarz ciekawych rzeczy, które można na niej zrobić. My zwiedziliśmy wyspę "Long Island", zaliczając kilkugodzinną wycieczkę przez jej busz, oraz kąpiel w basenie kurortu "Crocodile Club" - jedynego na tej wyspie.

Cairns

Po przebyciu 3 tys. km dotarliśmy w końcu do Cairns, skąd udaliśmy się na nurkowanie na Wielkiej Rafie Koralowej i gdzie skoczyliśmy z "Bungy".
Na uwagę zasługuje również farma krokodyli, znajdująca się w miejscowości Inisfall, bardzo blisko Cairns.

Wielka Rafa Koralowa

Wielka Bariera Koralowa (ang. Great Barrier Reef) to największa na świecie rafa koralowa, położona u wybrzeży Australii. Jest to wyjątkowy, największy na Ziemi wytwór organizmów żywych, widoczny nawet z kosmosu (jako biała smuga na tle błękitnego oceanu). Od 26 października 1981 roku, jako park morski (Great Barrier Reef Marine Park), objęta ochroną, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Powierzchnia parku, chronionego przez UNESCO, rozciąga się na obszarze 346 000 km2 (Morze Koralowe, Wielka Rafa Koralowa oraz lasy tropikalne Queensland).
Na rafę płynęliśmy prawie 5 godz. wybierając najtańszą z możliwych łodzi. Jak się okazało korzyści z płynącego powoli, starego kutra są znacznie większe niż przejażdżka wielkim, super szybkim statkiem, zabierającym na pokład ok. 40-tu ludzi. W miarę oddalania się od brzegu można zaobserwować jak zmienia się kolor wody z błękitnego po atramentowy.
Ze względu na posiadane licencje nurkowe, mogliśmy samowolnie zanurzyć się w otchłani tego jakże innego świata. Wrażenia są tak niesamowite, że tlen, który normalnie starcza na prawie godzinę nurkowania zużywa się 70% szybciej. Ryby przez maskę widziane są o 25% większe, a niektóre z nich są prawdziwymi olbrzymami np. "Big month fish", która okazuje się być rybą bardzo przyjacielską. Gdy wystawi się do niej dłoń ugiętą pod kątem prostym do ramienia to podpłynie i "pocałuje" - dotykając dłoń swoimi wargami. Niesamowite wrażenie robią też obecne na rafie olbrzymie żółwie. 

Pod wodą niejednokrotnie może pojawić się też rekin, niewiadomo, kiedy, niewiadomo skąd i zanim przejdzie nas dreszcz rekina już nie ma. Żarłacze białe raczej nie występują na rafie, a rekiny miejscowe są zwykle mniejsze jak np. gray nurse shark, nie atakujące ludzi.

Podczas nurkowania ważne jest, aby nurkować w parach, wzajemnie przypominając sobie o kontroli przyrządów i przestrzegania wszystkich zasad bezpiecznego nurkowania, gdyż pod wpływem fascynacji łatwo można wejść w stan narkozy azotowej, która przypomina stan upojenia alkoholowego i która może doprowadzić do zguby. Płynąc na rafę słyszałem historię, że zdarzył się taki przypadek, iż pewien nurek pod wpływem tego stanu próbował podać rybie ustnik z tlenem.